روش های شناسایی محصولات پلاستیکی
Oct 08, 2026
پلاستیکها را میتوان با استفاده از روشهای علمی مانند طیفسنجی فروسرخ، تصویربرداری تشدید پارامغناطیسی و اشعه ایکس- شناسایی کرد، اما روشهای سادهتری نیز میتوان استفاده کرد. در زیر مقدمه ای کوتاه بر روش های ساده شناسایی آورده شده است:
ارزیابی حسی
بازرسی بصری: ابتدا رنگ و شفافیت محصول را رعایت کنید.
گوش کنید: وقتی با یک جسم سخت برخورد می کنید، صداها متفاوت است. صدای پلی استایرن مانند فلز است، در حالی که صدای پلکسی گلاس خشن تر و خفه تر است.
تست لمسی: اگر محصول در لمس حالت مومی داشته باشد، قطعاً یک ماده پلی اولفین است. ثانیاً، سختی آن را ارزیابی کنید، که به سادگی می توان آن را به صورت زیر بیان کرد: سخت → نرم: پلی استایرن → پلی پروپیلن → پلی آمید → شیشه اکریلیک → پلی اتیلن با چگالی بالا → پی وی سی سخت → پلی اتیلن با چگالی کم → پی وی سی نرم
معیارهای شناسایی برای چندین پلاستیک که به راحتی اشتباه گرفته می شوند
معیارهای شناسایی پلاستیک های پلی اتیلن و پلی پروپیلن: هر دو پلاستیک پلی اتیلن و پلی پروپیلن سفید شیری و نیمه شفاف، سبک وزن و قادر به شناور شدن بر روی آب هستند و پدیده احتراق آنها اساساً یکسان است.
معیارهای تمایز بین فیلم های پلاستیکی پلی وینیل کلراید (PVC) و پلی اتیلن (PE): PVC و PE به طور متفاوتی پردازش می شوند: PVC به فیلم های تک صفحه ای تبدیل می شود، در حالی که پلی اتیلن در کیسه های دو لایه{1} لوله ای دمیده می شود.
معیارهای تمایز بین پلاستیکهای فنلی و اوره{0}فرمالدئید: هر دو پلاستیکهای گرماگیر هستند که سختی و کدورت آنها مشخص میشود.
معیارهای شناسایی پلاستیک های پلی استایرن، پلی وینیل کلراید و پلی اتیلن
برای تشخیص این سه نوع پلاستیک می توان از پنج جنبه زیر استفاده کرد:
رنگ و شفافیت: پلاستیک پلی استایرن دارای رنگهای روشن و شیشه-مثل شفافیت است. پلاستیک پلی وینیل کلراید (PVC) رنگ و شفافیت ضعیف تری نسبت به پلی استایرن دارد. پلاستیک پلی اتیلن (PE) شفاف است، ظاهری مومی دارد و رنگ ها به راحتی به بیرون نفوذ می کنند.
احساس: پلی استایرن احساس صاف و سطح نسبتاً سختی دارد که آن را مستعد آسیب ناشی از ضربه و فشار می کند. PVC همچنین احساس نسبتاً صافی دارد و لایه های نازک بافت چسبناکی دارند. به دو صورت نرم و سخت می آید. پلی اتیلن حالتی مومی و لغزنده دارد و محصولات آن نرم و در برابر خمش مقاوم هستند.
چگالی نسبی: پلی استایرن دارای چگالی نسبی 1.05~0.06 است و به آرامی در آب فرو می رود. پی وی سی نرم دارای چگالی نسبی 1.24 ~ 1.45 است و PVC سفت و سخت دارای چگالی نسبی 1.35 ~ 1.45 است، بنابراین به سرعت در آب فرو می رود. پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) دارای چگالی نسبی 0.94~0.97 و پلی اتیلن با چگالی کم (LDPE) دارای چگالی نسبی 0.91~0.93 است، بنابراین در آب شناور می شود.
صدا: هنگامی که پلی استایرن با یک جسم سخت برخورد می کند، صدایی شفاف و فلزی تولید می کند. پلی وینیل کلراید (PVC) صدایی بلند اما نه واضح تولید می کند. و پلی اتیلن (PE) صدایی کسل کننده اما نه واضح تولید می کند.







